یادداشت های کوهنوردان

گروه موسيقي چكاد البرز، دوم شهريورماه، كنسرت موسيقي بر فراز قله دماوند اجرا خواهند كرد

رييس فدراسيون كوهنوردي معتقد است كه دوستداران طبيعت بايد مانع شهرك‌سازي‌هاي غيركارشناسي در كوه‌هاي شمال تهران شوند.

بهترين تمرين براي هر ورزش همان ورزش است.

خاطره‌اي از آخرين دقايق صعود به اورست

حسن نجاريان يكي از كوهنورداني است كه سال 1377  موفق شد به اورست، بام دنيا، صعود كند و خاطرات اين صعود را بنويسد

تهران_خبرگزاري ميراث‌فرهنگي
گردشگري ورزشي، حسن نجاريان: نوشتار زير خاطرات كوتاهي از صعود به اورست است كه هشت سال پيش انجام شد.

با وجود خستگي 60 روز تلاش مستمر و يك شكست در روز قبل تا قله جنوبي اورست 8750 متر، عشق به تلاش، ما را به كمپ چهار كشاند براي آخرين تلاش در راه رسيدن به هدف. 

شب از نيمه گذشته، با پايين دست ارتباطي نداريم، همه چيز يخ زده جز نور اميدي در دل ما، در انديشه صعودي دوباره.  مي‌دانيم امروز بايد كار يكسره شود ...

 صعود روز قبل ما را آماده‌تر كرده، اگر چه انرژيمان تحليل رفته، ولي بايد رفت؛ شيب تند مسير كمپ چهارتا بالكوني 8500 متر بدون طناب ثابت طي مي‌شود.

زانو مي‌زنيم در مقابل اين عظمت بي‌همتا، خورشيد عالم تاب كه حال دارد از قعر دره‌هاي چين سر بر مي‌تابد، باشد كه بتواند يخهاي الهه نااميدي هيماليا را آب كند، آه كه اين خورشيد امروز حال هوايي ديگر دارد، چونان گويي قرمز، محكم و استوار به كار شكست نااميدي دست يازيده و ما يك دل و يك گام: صدايي بريده، بريده، بيسيم ما را شاد و احساسي مي‌كند، اقبال، اقبال ساعت چند است و او كه هاج و واج اين پيام است، به مدد مي‌آيد، ساعت پنج و چهل‌و‌پنج دقيقه صبح 1377 يك روز سرد و يخ زده، انگار همه تلاشگران اين صعود جمع‌ هستند، همين نزديكيها، پشت كوه، اين كوه بلند.

پشت دريا شهري است، قايقي بايد ساخت.

عشق ديدار شهر پشت درياها، قله مرز تلاش ماها، رخوت از زانوانم مي‌زدايد.
 
كفشهايم كو ...

سرپرست ساعتهاست منتظر شنيدن پيام است، با شنيدن: بالكوني 8500، گرم مي‌شود، انگار خون جريان تازه مي‌يابد، كوتاه و منقطع: حاج اقبال به بچه‌ها تبريك بگو تا اينجا. و او كه حال ديگر بغضش تركيده. در جواب: نمي‌تونم حرف بزنم و گريه او و ديگر بچه‌هاي تيم.

ساعت هشت و چهل‌و‌پنج دقيقه:

اورست بام گيتي

ديگر من هم نمي‌توانم بنويسم ....
 
عضو كوچكي از اين تلاش 90 روزه
حسن نجاريان        

فتح گرمترين كوير ايران؛ دشت لوت

کلیک کنید

فتح دشت لوت با 154 كيلومتر آرزوي هر طبيعت‌گردي است

كتاب «کوهنوردي لذت آزادي در اوج بلنديها» منتشرشد

چهل نفر از کوهنوردان امریکایی این کتاب را گرد آوری کرده ان                                     

میراث خبرتوضییحات

GPS

جي پي اس دستگاه موقعيت ياب جهاني است ، با توجه به امكاناتي كه در مدلهاي مختلف وجود دارد هر لحظه با اطلاعاتي كه از ماهوارها مي گيرد موقعيت جغرافيائي محل استفاده را بطور دقيق اعلام مي دارد ودر زمان حركت ، مسير را ثبت وضبط نموده وبا توجه به مدلهاي مختلف نقاط ايجاد شده توسط فرد تا 1000 نقطه(WayPoints ) وتوسط دستگاه تا 10000 نقطه (ُTrackPoints) را دارا مي باشند وحتي اين دستگاه مسيرهاي ميان بر را به شما نشان مي دهد . در بعضي از جي پي اس ها باتوجه به وجود سيستمهاي محاسباتي داخلي جهت نشان دادن ارتفاع و فشار محيط  بدون نياز به ماهواره (مورد استفاده در غارها و جاهايي كه ارتباط ماهواره اي وجود ندارد ) مورد استفاده قرار مي گيرند .

مقايسه كارائي تعدادي از مدلهاي گارمين

به نام خدا

السلام عليك يا ابا عبدالله الحسين وعلي الارواح التي حلت به فنائك

غارپيمايي به روش ايراني

تهران _ ميراث خبر:

جاذبه‌هاي گردشگري _با وجود بافت‌هاي آهكي بسيار گسترده و عميق كه در بيشتر نقاط كشور - به ويژه در غرب - به چشم مي‌خورد، توجه زيادي به غارشناسي و غارپيمايي نشده است. فهرست نام‌هاي غارها كه در يكي دو كتاب و چند نشريه به چشم مي‌خورد، بيشتر در نتيجه فعاليت «گنج‌جو»ها فراهم آمده و در يكي دو مورد هم كارهايي براي افزايش جاذبه گردشگري غارها انجام شده است. به جز اين، فعاليت چشمگير غارشناسي يا غارپيمايي انجام نشده است.به گونه‌اي كه ابتدايي‌ترين مطالعه‌هاي غارشناسي، در طرح‌هاي بزرگ ساختماني مانند سدسازي و راهسازي، به دست غارپيمايان و غارشناسان خارجي انجام مي‌شود و هيچ گروه يا سازماني در ايران، توانايي چنين تحقيقاتي را ندارد. غارشناسي، با وجود امكان انجام مطالعات زمين‌شناسي از طريق ماهواره غار شناسي فعاليتي است كه هنوز به صورت مستقيم توسط دانشمندان اجرا مي‌شود. در اين فعاليت، هنوز فضايي براي لمس مراحل كشف يك واقعيت وجود دارد. پژوهشگران رشته‌هاي علمي مانند زمين‌شناسي، فيزيك، شيمي، زيست‌شناسي، باستان‌شناسي و ... براي يافتن پاسخ پاره‌اي از سئوال‌هاي خود، مجبور به پيمايش غارها مي‌شوند.

در ايران غارپيمايان، از ميان كارهاي مختلفي كه در اين فعاليت قابل اجراست، فقط به پيمايش چندباره غارهاي شناسايي شده مي‌پردازند و بسيار كم به كشف بافت‌هاي آهكي بسيار گسترده و عميق كه در بيشتر نقاط كشور - به ويژه در غرب - به چشم مي‌خورد، دست مي زنند. نتيجه «چشمگير» غارپيمايي‌ها در ايران، نيز متاسفانه تخريب غار و آلوده‌سازي محيط‌هاي حساس و آسيب‌پذير آن است. حتي بيشتر «غارپيمايان فني» ما به محيط غارها بي‌توجه هستند و رد هر گروه بازديدكننده از غارهاي دشوار را مي‌توان با آلودگي‌ها و تخريب‌هايي كه از خود به جا گذاشته‌اند، پيگيري كرد.

چند نكته درباره شناسايي و پيمايش غار

1- كشف دهانه. يافتن دهانه غار، حتي اگر از وجود آن اطلاع داشته باشيم، كار ساده‌اي نيست. بهترين كار اين است كه از كسي كه محل دهانه غار را مي‌شناسد، كمك گرفته شود. در تلاش براي يافتن دهانه غار بايد نكته‌هايي را در نظر داشت:

-         گروه را به دسته‌هاي سه نفره تقسيم كرد و براي هر دسته، بخشي از منطقه موردنظر را اختصاص داد.

-          بسته به وضعيت منطقه، يك زمان مشخص براي اتمام كار جست‌وجو و بازگشتن به قرارگاه مشخص كرد.

-          پس از جمع‌آوري اطلاعات به دست آمده توسط دسته‌ها نسبت به طراحي مراحل بعدي اقدام كرد.

-         كارهايي كه توسط هر دسته بايد اجرا شود:

-      هر دسته فقط در منطقه خودش به فعاليت بپردازد، تا علاوه بر جلوگيري از هدر رفت نيرو، در صورت پيشامد حادثه،‌ افراد ديگر گروه در منطقه مشخص و محدود، به عمليات جست‌وجو و امداد بپردازند.

-      با ديدن هر دهانه، ابتداي گراي دقيق آن ثبت شود (با استفاده از جي پي اس مي‌توان به سادگي دهانه را علامت زد) و پس از آن دو نفر داخل دهانه شوند و يك نفر كه مشخصات دهانه را نزد خود دارد، بيرون غار منتظر بماند.

-      در صورت ادامه داشتن غار، دو نفر پيشرو به بيرون برگردند و فرد سوم را از وضعيت غار و طرحي كه براي پيمايش آن دارند، مطلع كنند و كار را ادامه دهند.

-      دو نفر پيشور حتما در غار، رد باقي گذارند (بدون استفاده از رنگ يا ديگر چيزهايي كه به محيط غار آسيب رساند) تا هم كار بازگشت خود را ساده كنند و هم به گروه‌هاي بعدي كه مي‌خواهند به آنان برسند، كمك كنند.

-      نفر سوم با رفتن به قرارگاه اصلي، ديگر افراد گروه را از محل دهانه و وضع داخلي آن مطلع كند تا گروه براي مراحل بعدي اقدام كند.

2- پيمايش و جست‌وجوي درون غار - هر دسته سه نفره، دهليزها را يك به يك تا انتهاي آن طي مي‌كنند و به جمع‌آوري اطلاعات مي‌پردازند و در بازگشت، براي جلوگيري از دوباره كاري و هدر رفت نيرو، آن دهليز را علامت‌گذاري مي‌كنند.

-      هر دسته، در برخورد با درياچه يا چاه، پيش از اقدام به عبور از آن، بايد افراد ديگر گروه را از وجود آن آگاه كند و در يك طرح كلي كار را ادامه دهد.

-    با جمع‌بندي اطلاعات به دست آمده از دسته‌هاي جست‌وجو كننده،‌ ادامه كار در قرارگاه اصلي طراحي مي‌شود.

3- كشيدن نقشه. براي كشيدن طرح ساده (كروكي) غار، داشتن يك قطب و قلم و كاغذ كافي است. ولي براي كشيدن نقشه كامل غار به ابزار و مهارت بيشتري نياز است. براي كشيدن يك نقشه كاربردي، سه مشخصه از غار بايد ثبت شود: كروكي (نماي افقي). برش ساختماني (نماي جانبي) و مقاطع. در كشيدن نقشه غار بايد مهارت و دقت و وقت كافي اختصاص داد تا نتيجه كار، كم خطا و قابل استفاده باشد.

4- حفظ محيط‌ غار. دور بودن از نور خورشيد و عوامل طبيعي مانند باد و تغييرات دما، محيط غار را در برابر آلودگي بسيار حساس ساخته است. امكان جذب و تجزيه مواد خارجي در غار بسيار كم است. به عنوان يك اصل، بايد از جا گذاشتن هرگونه موادي - چه قابل تجزيه و چه تجزيه نشدني در غار خودداري كرد. هيچ ابزاري با توجيه اينكه «مورد استفاده ديگران قرار خواهد گرفت» نبايد در غار باقي بماند. از رنگ كردن و نوشتن يادگاري و كندن چكيده‌ها و چكنده‌ها و هرگونه آسيب‌رساني ديگر به پديده‌هاي غار بايد خودداري كرد.

دیروز با فروغ 

کاش چون پائيز بودم ... كاش چون پائيز بودم

كاش چون پائيز خاموش و ملال انگيز بودم

برگ های آرزوهايم يكايك زرد می شد

آفتاب ديدگانم سرد می شد

آسمان سينه ام پر درد می شد

ناگهان توفان اندوهی به جانم چنگ می زد

اشگ هايم همچو باران

دامنم را رنگ می زد

وه ... چه زيبا بود اگر پائيز بودم

وحشی و پر شور و رنگ آمیز بودم.......

فردا با اخوان ثالث

سلامت را نمي‌خواهند پاسخ گفت، سرها در گريبان است
کسي سر برنيارد کرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را
نگه جز پيش پا را ديد، نتواند،
که ره تاريک و لغزان است
وگر دست محبت سوي کس يازي
به اکراه آورد دست از بغل بيرون
که سرما سخت سوزان است
نفس کز گرمگاه سينه مي‌آيد برون ابري شود تاريک
چو ديوار ايستد در پيش چشمانت
نفس کاينست، پس ديگر چه داري چشم
ز چشم دوستان دور يا نزديک؟

مسيحاي جوانمرد من! اي ترساي پير پيرهن چرکين!
هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آي ...
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوي، در بگشاي
منم، من، ميهمان هر شبت، لولي‌وش مغموم
منم، من، سنگ تيپا خورده رنجور
منم، دشنام پست آفرينش، نغمه ناجور

نه از رومم، نه از زنگم، همان بيرنگ بيرنگم
بيا بگشاي در، بگشاي، دلتنگم
حريفا! ميزبانا! ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج مي‌لرزد
تگرگي نيست، مرگي نيست
صدايي گر شنيدي، صحبت سرما و دندان است

من امشب آمدستم وام بگذارم
حسابت را کنار جام بگذارم
چه مي‌گويي که بيگه شد، سحر شد، بامداد آمد؟
فريبت مي‌دهد، بر آسمان اين سرخي بعد از سحرگه نيست
حريفا! گوش سرما برده است، اين يادگار سيلي سرد زمستان است
و قنديل سپهر تنگ ميدان، مرده يا زنده
به تابوت ستبر ظلمت نه توي مرگ اندود، پنهان است
حريفا! رو چراغ باده را بفروز، شب با روز يکسان است

سلامت را نمي‌خواهند پاسخ گفت
هوا دلگير، درها بسته، سرها در گريبان، دستها پنهان،
نفس‌ها ابر، دلها خسته و غمگين،
درختان اسکلتهاي بلورآجين،
زمين دلمرده، سقف آسمان کوتاه،
غبارآلوده مهر و ماه،
زمستان است

همنوردی سرودی است که اگر از صمیم قلب انرا بسرائیم ناخودآگاه به اوج قله های افتخار نائل خواهیم

گشت . پس بیائید با همدلی و همکاری دراین وبلاگ صعودی تازه را شروع کنیم.